Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

a gray

  • 1 caesius

        caesius adj.    [2 SAC-, SEC-], cutting, sharp (only of the eyes): oculi Minervae; hence, cateyed, gray-eyed: virgo, T.: leo, Ct.
    * * *
    caesia -um, -, caesissumus -a -um ADJ
    gray, gray-blue, steel-colored; having gray/gray-blue/steel-colored eyes

    Latin-English dictionary > caesius

  • 2 cānitiēs

        cānitiēs acc. em, abl. ē, f    [canus], a gray color, grayish-white, hoariness (poet. and late): lupi, O.: rigidis hirta capillis, O. — Meton., gray hair: Canitiem deformat pulvere, V. — Of the beard: inculta, V. — Gray hairs, old age: Canitiem sibi promiserat, V.: Donec virenti canities abest, H.: usque ad canitiem, Ta.
    * * *
    white/gray coloring/deposit; gray/white hair, grayness of hair; old age

    Latin-English dictionary > cānitiēs

  • 3 cānus

        cānus adj.    [2 CAS-], white, hoary: aqua, foamy, O.: nix, H.: montes, V.: pruina, hoarfrost, H. — Gray, white (of hair): capilli, H.: erinis, O.: caput, Ct. — Plur m. as subst. (sc. capilli), gray hairs: falsi, O.: honorati, O. — Old, hoary, venerable: fides, of ancient times, V.: senectus, Ct.
    * * *
    I
    cana, canum ADJ
    white, gray; aged, old, wise; hoary; foamy, white-capped; white w/snow/frost
    II
    gray hairs (pl.); old age

    Latin-English dictionary > cānus

  • 4 pullum

    1.
    pullus, i, m. [root pu-, to beget; cf. puer; Gr. pôlos; Engl. foal].
    I.
    A young animal, young, a foal (cf. fetus):

    asininus,

    Varr. R. R. 2, 8, 2:

    equinus,

    Col. 6, 29, 1:

    onagrorum,

    Plin. 8, 44, 69, § 171:

    glirium,

    Varr. R. R. 3, 15:

    ranae,

    Hor. S. 2, 3, 314:

    columbini,

    Cic. Fam. 9, 18:

    gallinacei,

    Liv. 32, 1; Col. 8, 5, 7:

    pavonini,

    Varr. R. R. 3, 9:

    anserum,

    id. ib. 3, 10:

    ciconiae,

    Juv. 14, 74:

    ex ovis pulli orti,

    chicks, Cic. N. D. 2, 48, 124:

    asinam, et pullum filium,

    Vulg. Zach. 9, 9.—
    B.
    In partic., a young fowl, a chicken, Hor. S. 1, 3, 92; 2, 2, 121; id. Ep. 2, 2, 163; Sen. Q. N. 4, 6, 2; cf.:

    pulli implumes,

    Hor. Epod. 1, 19.—So of the sacred chickens, used in divination:

    cum cavea liberati pulli non pascerentur,

    Cic. N. D. 2, 3, 8.—
    II.
    Transf.
    A.
    Of persons.
    1.
    As a term of endearment, dove, chick, darling:

    meus pullus passer, mea columba,

    Plaut. Cas. 1, 50:

    strabonem Appellat paetum paeter, et pullum, male parvus Si cui filius est,

    Hor. S. 1, 3, 45; Suet. Calig. 13 fin.; M. Aur. ap. Front. Ep. ad Anton. 1, 1 Mai.—
    2.
    Pullus milvinus, qs. young kite, of an avaricious person, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6.—
    B.
    Of plants, a sprout, young twig, Cato, R. R. 51; 133; Pall. 4, 9.
    2.
    pullus, a, um, adj. dim. [for purulus, from purus], pure: veste pullā candidi, Varr. ap. Non. 368, 28.
    3.
    pullus, a, um, adj. [kindr. with pellos].
    I.
    Dark-colored, blackish-gray, dusky, blackish:

    lepus superiore parte pulla, ventre albo,

    Varr. R. R. 3, 12, 5:

    nigra terra, quam pullam vocant,

    Col. 1, praef. §

    24: color lanae pullus atque fuscus,

    id. 7, 2, 4:

    ne maculis infuscet vellera pullis,

    Verg. G. 3, 389:

    hostia,

    Tib. 1, 2, 62:

    capilli,

    Ov. Am. 2, 4, 41:

    myrtus,

    dusky, dark-green, Hor. C, 1, 25, 18; cf.

    ficus,

    id. Epod. 16, 46.—ESD. freq.: pulla vestis, a dark-gray garment (of dark-gray or undyed wool, the dress of mourners and of the lower orders), of mourners, Varr. ap. Non. 549, 33;

    also called toga pulla, not worn at funeral repasts,

    Cic. Vatin. 12, 30; 13, 31.—Hence, subst.: pullum, i, n., a dark - gray garment, Ov. M. 11, 48:

    pullo amictus,

    Liv. 45, 7; Flor. 4, 2, 45.— Plur.:

    pulla decent niveas (puellas),

    Ov. A. A. 3, 189.—
    II.
    Transf.
    a.
    In allusion to the clothing of the poor:

    pulla paupertas,

    Calp. Ecl. 7, 26;

    80: ipse praetor cum tunicā pullā sedere solebat,

    Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54.—

    Prov.: non possum togam praetextam sperare, cum exordium pullum videam,

    i. e. a bad beginning cannot make a good ending, Quint. 5, 10, 71.—
    b.
    Of language:

    pullus sermo,

    the vulgar speech, Varr. L. L. 9, 26, 33.—
    c.
    (From mourning attire.) Sad, sorrowful, mournful ( poet.):

    si mihi lanificae ducunt non pulla sorores stamina,

    Mart. 6, 58, 7:

    nere stamina pulla,

    Ov. Ib. 246.

    Lewis & Short latin dictionary > pullum

  • 5 pullus

    1.
    pullus, i, m. [root pu-, to beget; cf. puer; Gr. pôlos; Engl. foal].
    I.
    A young animal, young, a foal (cf. fetus):

    asininus,

    Varr. R. R. 2, 8, 2:

    equinus,

    Col. 6, 29, 1:

    onagrorum,

    Plin. 8, 44, 69, § 171:

    glirium,

    Varr. R. R. 3, 15:

    ranae,

    Hor. S. 2, 3, 314:

    columbini,

    Cic. Fam. 9, 18:

    gallinacei,

    Liv. 32, 1; Col. 8, 5, 7:

    pavonini,

    Varr. R. R. 3, 9:

    anserum,

    id. ib. 3, 10:

    ciconiae,

    Juv. 14, 74:

    ex ovis pulli orti,

    chicks, Cic. N. D. 2, 48, 124:

    asinam, et pullum filium,

    Vulg. Zach. 9, 9.—
    B.
    In partic., a young fowl, a chicken, Hor. S. 1, 3, 92; 2, 2, 121; id. Ep. 2, 2, 163; Sen. Q. N. 4, 6, 2; cf.:

    pulli implumes,

    Hor. Epod. 1, 19.—So of the sacred chickens, used in divination:

    cum cavea liberati pulli non pascerentur,

    Cic. N. D. 2, 3, 8.—
    II.
    Transf.
    A.
    Of persons.
    1.
    As a term of endearment, dove, chick, darling:

    meus pullus passer, mea columba,

    Plaut. Cas. 1, 50:

    strabonem Appellat paetum paeter, et pullum, male parvus Si cui filius est,

    Hor. S. 1, 3, 45; Suet. Calig. 13 fin.; M. Aur. ap. Front. Ep. ad Anton. 1, 1 Mai.—
    2.
    Pullus milvinus, qs. young kite, of an avaricious person, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6.—
    B.
    Of plants, a sprout, young twig, Cato, R. R. 51; 133; Pall. 4, 9.
    2.
    pullus, a, um, adj. dim. [for purulus, from purus], pure: veste pullā candidi, Varr. ap. Non. 368, 28.
    3.
    pullus, a, um, adj. [kindr. with pellos].
    I.
    Dark-colored, blackish-gray, dusky, blackish:

    lepus superiore parte pulla, ventre albo,

    Varr. R. R. 3, 12, 5:

    nigra terra, quam pullam vocant,

    Col. 1, praef. §

    24: color lanae pullus atque fuscus,

    id. 7, 2, 4:

    ne maculis infuscet vellera pullis,

    Verg. G. 3, 389:

    hostia,

    Tib. 1, 2, 62:

    capilli,

    Ov. Am. 2, 4, 41:

    myrtus,

    dusky, dark-green, Hor. C, 1, 25, 18; cf.

    ficus,

    id. Epod. 16, 46.—ESD. freq.: pulla vestis, a dark-gray garment (of dark-gray or undyed wool, the dress of mourners and of the lower orders), of mourners, Varr. ap. Non. 549, 33;

    also called toga pulla, not worn at funeral repasts,

    Cic. Vatin. 12, 30; 13, 31.—Hence, subst.: pullum, i, n., a dark - gray garment, Ov. M. 11, 48:

    pullo amictus,

    Liv. 45, 7; Flor. 4, 2, 45.— Plur.:

    pulla decent niveas (puellas),

    Ov. A. A. 3, 189.—
    II.
    Transf.
    a.
    In allusion to the clothing of the poor:

    pulla paupertas,

    Calp. Ecl. 7, 26;

    80: ipse praetor cum tunicā pullā sedere solebat,

    Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54.—

    Prov.: non possum togam praetextam sperare, cum exordium pullum videam,

    i. e. a bad beginning cannot make a good ending, Quint. 5, 10, 71.—
    b.
    Of language:

    pullus sermo,

    the vulgar speech, Varr. L. L. 9, 26, 33.—
    c.
    (From mourning attire.) Sad, sorrowful, mournful ( poet.):

    si mihi lanificae ducunt non pulla sorores stamina,

    Mart. 6, 58, 7:

    nere stamina pulla,

    Ov. Ib. 246.

    Lewis & Short latin dictionary > pullus

  • 6 ravus

    1.
    rāvus, a, um, adj. [root ru-; Sanscr. aru-, to bellow; Lat. rudens, etc.; cf. raucus], hoarse: rava vox rauca et parum liquida, proxime canum latratum sonans, Paul. ex Fest. p. 283 Müll. So in only a single (post-class.) example:

    ciere ravos Cantus,

    Sid. Ep. 8, 11 in carm. fin.
    2.
    rāvus, a, um, adj. [for hravus, ghrav-us; root in Sanscr. gar-an; Gr. gerôn, senex; cf.: gêras, graus; O. H. Germ. grā; Engl. gray], gray-yellow, gray, tawny (rare but class.): ravi coloris appellantur, qui sunt inter flavos et caesios, Paul. ex Fest. p. 272 Müll.. (mare illud) nobismet ipsis modo caeruleum videbatur, mane ravum, Cic. Ac. 2, 33, 105 Goer. N. cr. (cited in Non. 164, 14):

    fulix, id. poët. Div. 1, 8, 14 (al. cana): lupa,

    Hor. C. 3, 27, 3. Said severai times of the eyes, Varr. R. R. 2, 2, 4; 9, 3; cf.:

    orbes ravi coloris,

    Plin. 11, 37, 55, § 148.

    Lewis & Short latin dictionary > ravus

  • 7 cānēns

        cānēns ntis, adj.    [P. of caneo], gray, grayish, hoary, white: Canens molli plumā senecta, V.: lilia, O.: leto canentia lumina, dull, V.
    * * *
    (gen.), canentis ADJ
    gray, grayish; white, hoary

    Latin-English dictionary > cānēns

  • 8 cāneō

        cāneō uī, —, ēre    [canus], to be gray, be hoary (poet. and late): Temporibus canebat senectus, V.: canet in igne cinis, O.: gramina, V.: mons olivā, Iu.: canent insignes, grow old, Ta.
    * * *
    canere, canui, - V
    be/become covered in white; be hoary, be white/gray (with age)

    Latin-English dictionary > cāneō

  • 9 cānēscō

        cānēscō —, —, ere, inch.    [caneo], to become hoary, grow gray, whiten: pabula canescunt (calore), O. — Fig., to grow old: (quercus) canescit saeclis. — Of style: cum oratio canesceret, was growing feeble.
    * * *
    canescere, -, - V
    become covered in white, whiten; grow old/hoary; be/grow white/gray with age

    Latin-English dictionary > cānēscō

  • 10 pullus

        pullus adj.    [2 PAL-], dark-colored, blackish-gray, dusky, blackish: ne maculis infuscet vellera pullis, V.: capilli, O.: myrtus, dusky, H.: praetor cum tunicā pullā, i. e. dressed like a common workman: toga, mourning cloak: pullo amictu, L.—As subst n., dark-gray stuff: obstrusa carbasa pullo, i. e. with a dark border, O.: nere stamina pulla, i. e. woful threads (of fate), O.
    * * *
    I
    pulla, pullum ADJ
    blackish, dark colored, of undyed wool as worn in morning
    II
    chicken, young hen

    Latin-English dictionary > pullus

  • 11 rāvus

        rāvus adj.,    gray-yellow, gray, tawny: mare: lupa, H.
    * * *
    rava, ravum ADJ
    grayish, tawny

    Latin-English dictionary > rāvus

  • 12 caesullus

    caesulla, caesullum ADJ
    gray-eyed, having gray eyes

    Latin-English dictionary > caesullus

  • 13 canitia

    white/gray coloring/deposit; gray/white hair, grayness of hair; old age

    Latin-English dictionary > canitia

  • 14 Caesius

    1.
    caesĭus, a, um, adj. [cf. caeruleus], bluish gray; very rare, and only of the eyes, cat-eyed: virgo caesia, Ter Heaut. 5, 5, 18; v. Don. in h. l. and Gell. 2, 26, 19:

    isto modo dicere licebit caesios oculos Minervae, caeruleos esse Neptuni,

    Cic. N. D. 1, 30, 83 (cf. in Gr. glaukôpis Athênê): caesia, Palladion, has she gray eyes? she is the impersonation of Pallas, * Lucr. 4, 1161:

    caesius, Ter Hec. 3, 4, 26 (glaucis oculis, quasi felis oculos habens et glaucos, Don.): hunc, judices, dico, rubrum, brevem, incurvum, canum, subcrispum, caesium,

    Auct. Her. 4, 49, 63:

    leo,

    Cat. 45, 7:

    sub septentrionibus nutriuntur gentes immanibus corporibus oculis caesiis,

    Vitr. 6, 1.— Sup. caesissimus, acc. to Varr. L. L. 8, § 76 Müll.— Comp. not in use.
    2.
    Caesĭus, i, m., a Roman cognomen.
    I.
    M. Caesius, Cic. Fam. 13, 11.—
    II.
    Another M. Caesius, Cic. Verr. 2, 1, 50, § 130.—
    III.
    P. Caesius, Cic. Balb. 22, 50.—
    IV.
    Sex. Caesius, Cic. Fl. 28, 68.—
    V.
    Caesius Bassus, the friend to whom Persius addressed his sixth satire; cf. Quint. 10, 1, 96.

    Lewis & Short latin dictionary > Caesius

  • 15 caesius

    1.
    caesĭus, a, um, adj. [cf. caeruleus], bluish gray; very rare, and only of the eyes, cat-eyed: virgo caesia, Ter Heaut. 5, 5, 18; v. Don. in h. l. and Gell. 2, 26, 19:

    isto modo dicere licebit caesios oculos Minervae, caeruleos esse Neptuni,

    Cic. N. D. 1, 30, 83 (cf. in Gr. glaukôpis Athênê): caesia, Palladion, has she gray eyes? she is the impersonation of Pallas, * Lucr. 4, 1161:

    caesius, Ter Hec. 3, 4, 26 (glaucis oculis, quasi felis oculos habens et glaucos, Don.): hunc, judices, dico, rubrum, brevem, incurvum, canum, subcrispum, caesium,

    Auct. Her. 4, 49, 63:

    leo,

    Cat. 45, 7:

    sub septentrionibus nutriuntur gentes immanibus corporibus oculis caesiis,

    Vitr. 6, 1.— Sup. caesissimus, acc. to Varr. L. L. 8, § 76 Müll.— Comp. not in use.
    2.
    Caesĭus, i, m., a Roman cognomen.
    I.
    M. Caesius, Cic. Fam. 13, 11.—
    II.
    Another M. Caesius, Cic. Verr. 2, 1, 50, § 130.—
    III.
    P. Caesius, Cic. Balb. 22, 50.—
    IV.
    Sex. Caesius, Cic. Fl. 28, 68.—
    V.
    Caesius Bassus, the friend to whom Persius addressed his sixth satire; cf. Quint. 10, 1, 96.

    Lewis & Short latin dictionary > caesius

  • 16 caneo

    cānĕo, ui, 2, v. n. [canus], to be gray or hoary, be white ( poet. or in post-Aug. prose); P. a.: cānens, entis, gray, grayish, hoary, white:

    temporibus geminis canebat sparsa senectus,

    Verg. A. 5, 416; cf. Tac. G. 31:

    canens senecta,

    Verg. A. 10, 192:

    canet in igne cinis,

    Ov. A. A. 2, 440:

    canens gelu,

    white, id. Tr. 5, 2, 66; Sil. 1, 206;

    pruina,

    id. 3, 534:

    canentia lilia,

    Ov. M. 12, 411:

    dum gramina canent,

    Verg. G. 3, 325; 2, 13:

    canuerint herbae,

    Ov. F. 3, 880; Juv. 14, 144; Ov. M. 1, 110 (cf. id. ib. 6, 456; and id. F. 5, 357); Sil. 4, 362.

    Lewis & Short latin dictionary > caneo

  • 17 cani

    cānus, a, um, adj. [Sanscr. Kas-, to shine; cf. cascus], white, hoary (mostly poet.).
    I.
    Lit.:

    fluctus,

    Lucr. 2, 767; Cic. Arat. 71;

    hence aqua,

    foamy, frothy, Ov. H. 2, 16:

    nix,

    white, Lucr. 3, 21; Hor. S. 2, 5, 41:

    gelu,

    Verg. G. 3, 442:

    montes,

    id. ib. 1, 43:

    pruina,

    hoar-frost, Hor. C. 1, 4, 4:

    grandine canus Athos,

    Ov. Ib. 200:

    salicta,

    id. M. 5, 590:

    segetes,

    id. ib. 10, 655:

    aristae,

    id. ib. 6, 456:

    lupus,

    id. ib. 6, 527;

    7, 550: favilla,

    id. ib. 8, 524:

    color equi,

    Pall. Mart. 14, 4:

    arborum villi,

    Plin. 12, 23, 50, § 108:

    situs,

    id. 12, 25, 55, § 125.—
    B.
    Esp. freq. of the gray hair of the aged:

    cano capite atque albā barbā,

    Plaut. Bacch. 5, 1, 15; id. As. 5, 2, 84; Cat. 68, 124; Tib. 1, 1, 72; Ov. F. 5, 57:

    capilli,

    Hor. C. 2, 11, 15; Ov. M. 1, 266; 2, 30; 4, 474; Phaedr. 2, 2, 10:

    crinis,

    Cat. 64, 350; Ov. M. 13, 427:

    barba,

    Mart. 4, 36 al. —Hence, subst. in plur.: cāni, ōrum, m. (sc. capilli), gray hairs:

    non cani, non rugae repente auctoritatem arripere possunt,

    Cic. Sen. 18, 62; Ov. M. 3, 275; in Aug. and post-Aug. poets (esp. freq. in Ovid) with adjj.:

    falsi,

    Ov. M. 6, 26:

    honorati,

    id. ib. 8, 9:

    positi,

    id. ib. 14, 655:

    rari,

    id. ib. 8, 567:

    sui,

    id. ib. 10, 391:

    miseri,

    Pers. 5, 65: venerandi. Sen. Herc. Fur. 1249.—Hence,
    II.
    Transf., of age and of aged persons. old, aged:

    senectus,

    hoary, Cat. 108, 1:

    anilitas,

    id. 61, 162:

    amator,

    Tib. 1, 8, 29: cana veritas, venerable, Varr. ap. Non. p. 243, 1:

    Fides,

    Verg. A. 1, 292:

    Vesta,

    id. ib. 5, 744.

    Lewis & Short latin dictionary > cani

  • 18 canities

    cānĭtĭes ( cānĭtĭa, Plin. 31, 7, 42, § 91; 11, 37, 64, § 169; cf. Charis. p. 41 P.), em, ē (other cases not in use), f. [canus], a gray or grayish-white color, hoariness ( poet. or in post-Aug. prose):

    lupi,

    Ov. M. 1, 238;

    folia lanatiore canitie,

    Plin. 21, 20, 84, § 147; 37, 11, 73, § 191:

    sparsa marmoris,

    id. 36, 7, 11, § 55.—Esp. freq. of the hair, Ov. M. 10, 425; 7, 289; Plin. 11, 37, 64, § 169; cf. id. 11, 37, 47, § 131.—Hence,
    II.
    Transf.
    A.
    (Abstr. pro concr.) Gray hair:

    canitiem terră atque infuso pulvere foedans,

    Cat. 64, 224; imitated by Ov. M. 8, 528; cf. also Verg. A. 12, 611:

    canitiem multo deformat pulvere,

    id. ib. 10, 844; 6, 300; Ov. M. 13, 492; Luc. 8, 57:

    femina canitiem Germanis inficit herbis,

    Ov. A. A. 3, 163.—
    B.
    (Effect. pro causa.) A hoary age, old age (cf.:

    canitiem sibi et longos promiserat annos,

    Verg. A. 10, 549:

    donec virenti canities abest Morosa,

    Hor. C. 1, 9, 17; 2, 11, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > canities

  • 19 canus

    cānus, a, um, adj. [Sanscr. Kas-, to shine; cf. cascus], white, hoary (mostly poet.).
    I.
    Lit.:

    fluctus,

    Lucr. 2, 767; Cic. Arat. 71;

    hence aqua,

    foamy, frothy, Ov. H. 2, 16:

    nix,

    white, Lucr. 3, 21; Hor. S. 2, 5, 41:

    gelu,

    Verg. G. 3, 442:

    montes,

    id. ib. 1, 43:

    pruina,

    hoar-frost, Hor. C. 1, 4, 4:

    grandine canus Athos,

    Ov. Ib. 200:

    salicta,

    id. M. 5, 590:

    segetes,

    id. ib. 10, 655:

    aristae,

    id. ib. 6, 456:

    lupus,

    id. ib. 6, 527;

    7, 550: favilla,

    id. ib. 8, 524:

    color equi,

    Pall. Mart. 14, 4:

    arborum villi,

    Plin. 12, 23, 50, § 108:

    situs,

    id. 12, 25, 55, § 125.—
    B.
    Esp. freq. of the gray hair of the aged:

    cano capite atque albā barbā,

    Plaut. Bacch. 5, 1, 15; id. As. 5, 2, 84; Cat. 68, 124; Tib. 1, 1, 72; Ov. F. 5, 57:

    capilli,

    Hor. C. 2, 11, 15; Ov. M. 1, 266; 2, 30; 4, 474; Phaedr. 2, 2, 10:

    crinis,

    Cat. 64, 350; Ov. M. 13, 427:

    barba,

    Mart. 4, 36 al. —Hence, subst. in plur.: cāni, ōrum, m. (sc. capilli), gray hairs:

    non cani, non rugae repente auctoritatem arripere possunt,

    Cic. Sen. 18, 62; Ov. M. 3, 275; in Aug. and post-Aug. poets (esp. freq. in Ovid) with adjj.:

    falsi,

    Ov. M. 6, 26:

    honorati,

    id. ib. 8, 9:

    positi,

    id. ib. 14, 655:

    rari,

    id. ib. 8, 567:

    sui,

    id. ib. 10, 391:

    miseri,

    Pers. 5, 65: venerandi. Sen. Herc. Fur. 1249.—Hence,
    II.
    Transf., of age and of aged persons. old, aged:

    senectus,

    hoary, Cat. 108, 1:

    anilitas,

    id. 61, 162:

    amator,

    Tib. 1, 8, 29: cana veritas, venerable, Varr. ap. Non. p. 243, 1:

    Fides,

    Verg. A. 1, 292:

    Vesta,

    id. ib. 5, 744.

    Lewis & Short latin dictionary > canus

  • 20 consenesco

    con-sĕnesco, nŭi, 3, v. inch., to grow old together, to grow or become old or gray (class. in prose and poetry).
    I.
    Lit.:

    (Baucis et Philemon) illā consenuere casā,

    Ov. M. 8, 634: socerorum in armis, * Hor. C. 3, 5, 8; cf.:

    in patriā meā,

    Ov. Tr. 4, 8, 12:

    alieno in agro (exercitus),

    Liv. 9, 19, 6:

    in exilio,

    id. 35, 34, 7:

    in ultimo terrarum orbis angulo,

    Vell. 2, 102, 3:

    circa Casilinum Cumasque,

    Liv. 30, 20, 9:

    Smyrnae,

    Suet. Gram. 6.—
    II.
    Meton.
    A.
    In Quint., to grow old or gray in an occupation, to follow it too long:

    in commentariis rhetorum,

    Quint. 3, 8, 67 in quā umbrā, id. 10, 5, 17; and:

    in unā ejus specie,

    id. 12, 11, 16.—
    B.
    In a more general sense (causa pro effectu), to become weak, infirm, powerless, to waste away, fall into disuse, decay, fade, lose force, etc.
    1.
    With living subjects:

    prae maerore atque aegritudine,

    Plaut. Stich. 1, 3, 63; cf. id. Capt. 1, 2, 25:

    in manibus alicujus et gremio maerore et lacrimis,

    Cic. Clu. 5, 13; Liv. 35, 34, 7:

    (columbae) si inclusae consenescunt,

    Varr. R. R. 3, 7, 6; so id. ib. 3, 9, 14:

    veturno,

    Col. 7, 5, 3.—
    b.
    Trop., to lose consideration or respect: omnes illius partis auctores ac socios nullo adversario consenescere. Cic. Att. 2, 23, 2.—
    2.
    With inanimate subjects: ova consenescunt, Varr R. R. 3, 9, 8; cf.:

    vinea soli vitio consenuit,

    Col. 4, 22, 8:

    veru in manibus,

    Plaut. Rud. 5, 2, 15; cf.:

    consenuit haec tabula carie,

    Plin. 35, 10, 36, § 91: haut ulla carina Consenuit, not one has grown old, i. e. all have perished, Prop. 3, 7 (4, 6), 36: (nobis) viget aetas, animus valet; contra illis annis atque divitiis omnia consenuerunt, Sall. C. 20, 10 Kritz and Fabri:

    quamvis consenuerint vires atque defecerint,

    Cic. Sen. 9, 29;

    with vires,

    Liv. 6, 23, 7:

    animum quoque patris consenuisse in adfecto corpore,

    id. 9, 3, 8: noster amicus Magnus, cujus cognomen unā cum Crassi Divitis cognomine consenescit. Cic. Att. 2, 13, 2:

    veteres leges aut. ipsā suā vetustate consenuisse aut novis legibus esse sublatas,

    id. de Or. 1, 58, 247;

    so of laws,

    Liv. 3, 31, 7:

    invidia,

    Cic. Clu. 2, 5:

    rabies et impetus,

    Flor. 3, 3, 5:

    oratio dimetiendis pedibus,

    Quint. 9, 4, 112.

    Lewis & Short latin dictionary > consenesco

См. также в других словарях:

  • Gray (surname) — Gray is a surname usually of Scottish origin, and may refer to many people.Also, there are many people in Ireland with the last name Gray that are not of Ulster Scot heritage. It can be an anglicanized version of of the native Irish MagRaith… …   Wikipedia

  • Gray Bat — U.S. Army Corps of Engineers photo Conservation status …   Wikipedia

  • Gray (Familienname) — Gray ist ein englischer Familienname. Herkunft Der Name stammt überwiegend aus Schottland, z. T. auch Irland, und hat offenbar nichts mit grey „grau“ zu tun. Varianten Grey (Familienname) (nur scheinbar verwandt) Bekannte Namensträger… …   Deutsch Wikipedia

  • Gray whale — Gray whale[1] Temporal range: Upper Pleistocene Recent A gray whale spy hopping …   Wikipedia

  • Gray — puede referirse a: Contenido 1 Apellido 1.1 Personajes 1.1.1 Botánicos[1] 2 Divisiones administrativas …   Wikipedia Español

  • Gray-Code — stetig ja Hamming Abstand 1 Der Gray Code ist ein stetiger Code, bei dem sich benachbarte Codewörter nur in einer einzigen dualen Ziffer unterscheiden. Die Hamming Distanz aller benachbarter Codewörter ist somit 1. Dadurch verringert sich der… …   Deutsch Wikipedia

  • Gray (Haute-Saone) — Gray (Haute Saône) Gray Le pont de pierres sur la Saône Administration Pays France Région Franche Comté Département …   Wikipédia en Français

  • Gray (haute-saône) — Gray Le pont de pierres sur la Saône Administration Pays France Région Franche Comté Département …   Wikipédia en Français

  • Gray (Begriffsklärung) — Gray steht für: Gray, die physikalische SI Einheit der Energiedosis einen englischen Familiennamen, siehe Gray (Familienname) USS Gray (FF 1054), eine US amerikanische Fregatte Gray’s Anatomy, ein englischsprachiges Standardwerk der Medizin von… …   Deutsch Wikipedia

  • Gray langur — Gray langur[1] Alpha male langur Scientific classification Kingdom …   Wikipedia

  • Gray tree frog — Gray Treefrog Gray Treefrog, Hyla versicolor Conservation status …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»